Chèla Sira Anno di pubblicazione: 2008. Di Giangiacomo Morozzo   Vegn sira, in de la strècia Borlàt zò. Strècc le strècie, strècc, al gàn l’ánima d’òn viandànt: al prìgan la lüna, el sül gà rèspund, fiòcc! Chèle strècie d’ üa al fan èd i stèle bondànt.   In chèi àtem de la sira l’è lür amür maestùs, l’amür viandànt, el sül e la lüna vistìta In ü bàl d’ómbre sènsa batüda, sènsa cà e sürd, üsürpa öna bóca urmài cùsita de silénsi pür, de sgrisöl smòrt: maestùs! Maestùs l’è ‘l vigür de chèla sira abanduná.   Prüdent òcc strèmì sòn l’occ d’ergü che al sìrc ne la sìra cóm ü màr, al sìrc ü màr de nöm perdì.   Alüra niòl strècc al sà mèt ansèma….. à intubá chèl ergót c’àn sé püdì mìa dì. Alüra niòl strècc al sà mèt ansèma….. à ripetì che ‘ l sò secrét l’è mìa stàcc scuvrì. Alüra niòl strècc al sà mèt ansèma….. à regordà che la sira,chèla sira l’è mìa fenì.     INVIA QUESTA NOTIZIA AD UN AMICO   Archivio generale Mondo cane! Oltre l'apparenza Benessere Attualità Viaggi e turismo Arti e cultura A tavola